Ne-var-lan-d

Bu şehir kavak dalında duman
İçime işleyen isi bacaların
Sürü halinde kömür dolan
Dişe diş kana kan

Bu şehir sevmekti bir kızı
Gözü gök ile yeşile rakip
Kıvırcık saçlarında kaybolmak
Kalbinde oynamaktı hırsızı

Bu şehir sükutu aramaktı
Karış karış barışı sormak
Namlu ucunda solumak
Paranoyak olmaktı

Bu şehir dağları aşmak
Yolları, saatleri ezmek
Hatırlamadığım yerler görmek
Ezbere mekik dokumaktı gitmekle gelmek arasında

Bu şehir ne beni anladı
Ne seni anlattı
Bu şehir seni bulmadan kaybetmek
Görmeden kör olmak
Nefesimin yetmemesiydi adına


Bu şehir bir sondu
Başlarken bir şeyler öğrenmeye
Dost elinden katliamıydı sözlerimin
Gece içinde  tek şavk olmak
Uykuları sokak lambalarında bulmak
Susmak ve haykırmak
Bu şehir en nihayetinde yol ayırdımına varmaktı

Şehir bizi yuttu
Ne su bıraktı ne ateş
Kızgın yağda kavurdu,
Gavurdu
Anlaşılmadı gün be gün yaşandı
Ne bahar ne papatya dalı
Bu şehir hasret dolu yağmurlardı

Bu şehir uykularım arasında feryat
Alnımızın ortasında boran
Elimizde balistik
Dilimizde anaydı avrattı                                                        21-5-2008    

Hiç yorum yok: