Yalnız//lık

kimsenin ruhunuza dokunmaya cesaret edemediği anlar vardır hayatta...
ördüğünüz duvarların içine hapsetmişsinizdir varlığınızı,
gözbebeklerinize deysin istemezsiniz kimsenin duyguları...
ve sırf çevrenizdekilere, kendinize olan saygınızdan,
herşey bir olağanlık zincirinde,
gayet doğal dönüp duruyor gibi
gerçekten o anı yaşıyormuşsunuz gibi rol verirsiniz bedeninize...
bir yaşanmışlık 
veya yaşanmamışlık hikayesinin;
giriş, gelişme bölümünü yaşamış,,
sonuca varmak üzeresinizdir fakat kendinizi tamamen bu duyguya
adayamayacak kadar çok girmişsinizdir birilerinin hayatına...
başınız yukarda ve omuzlarınız dik yürürsünüz sokaklarda...
oysa çoktan secdeye kapanmışdır ruhunuz...
anlamını sadece sizin bildiğiniz bir boşlukta...
garipsemeyin ve şaşırmayın bu duruma...
bilin ki; bu duygu sadece size ait değil!
gezmediğiniz sokaklarda,
asla dokunamayacağınız insanlarla paylaşıyorsunuz,
bu duygunun yalnızlığını...
 



Fatıma Zehra

1 yorum:

Uyuşuk Hayalperest dedi ki...

Hani denir ya, beni anlatmış tam olarak. Öyle işte.
Tıpkı şiirde yazdığı gibi yani.