Kork/m/uyorum


Korkuyorum büyümekten:

 -güneşin her gün aynı yerden doğduğunu anlamış olmanın sıkıcılığını ağır ağır yaşamaktan

 -çünkü ben büyürken küçülüyor etrafımda her şey; çocukken korktuğum deniz artık o kadar da sonsuz değil mesela

-büyüyerek ilerlemekten, kurumsallaşmaktan, insanlıktan çıkar olmaktan,insanlığın çıkar olmasından

 -çünkü kafamın içi doluyor gözlerim küçülüyor, daha çok görmek istiyorum daha az düşünmek

 -çünkü hayallerin gerçek olabilme/me ihitmallerini yaşama anı gelecek bir gün ve kırıklarım artacak

-sorguların,soruların artmasından. Bildiğimi anladıkça bilmediklerim daha çok artıyor sanki, hep dediğim gibi, ben aslında hiçbir şey bilmem.


- çünkü büyüklük içerisinde ben ne kadar küçük ve zayıf kalıyorum bi bilseniz

- bilmem kaç yıl kokmasından tenimin

- çünkü yarın ölmekten korkmuyorken şimdi , yarını garanti alatına almak gayretine girmekten

- çünkü bir gün denizde balıklar, bağlarda üzümle bitecek ; ben ne yer ne içerim sonra !

 -çünkü karşı koymak kanımda var. Bugünün güzelliği içinde önem vermediğim görüntüler, bir gün görüntümden dolayı önem vermediklerim olacaklar ; hakkım alınacak elimden velhasıl

- çünkü elbiseler etimden ağır gelmeye başlayacak

- çünkü çoktan bir çok şeyi yapmış olacağım isteyerek yahut istemeden,çoktaaan !

- çünkü ısıramayacağım sevdiğim kadını yanağından takma dişlerle

- çünkü altımı sılatacağım geceleri, işemek rezil olmak anlamına gelecek çocukluğun aksine

-çünkü ya sen benden önce ölmek istersen !

- büyüyüp kendimi büyük görmekten "BEN" den

-hiçbirşeyin değişmeyeceğinden ve mucizelerin aslında kandırmaca şeyler oldugunu anlamaktan

Korkuyorum büyümekten.. Korkuyor muyum .. Hayır... Cesurum.... muyum... Bilmem,evet, ben aslında hiçbirşey bilmem !