Hayat Ağacı - The Tree of Life

Ve Séraphine'i düşün sevgilim... "Hayat ağacı"nı düşün, biz o kadar birikmiş miyizdir saksılarımızda... Toprağımız bol olsun, demem o ki, daha çok sevişelim, değil mi toprak toprağa, kokun kokuma, mavin mavime karışır -biz- sevince.....





Şimdi renklerimiz karışsın istiyorum birbirine,köklerimizden bağlı olduğumuz kan ile içelim sevmenin sonsuz suyunu. Bir tablo gibi dur öyle başucumda, rengini evrenin en güzel şiirlerinden almış gözlerine doyasıya bakmak isterim her gün . Seraphine'nin elleriyle boyasını yaptığı ve rengini doğanın göbeğinden almış şu tablo gibi mesela, adeta topraktan yükselen alevlerin sardığı gökyüzünü andıran bu görüntüde olduğu gibi, yak dünyamı baştan aşağıya. Pişen topraktır, pişen canımdır, pişen gizli gamzelerine bağladığım umutlarımdır. Hadi, bir dal uzat ömrüme sevgilim, yeşilinden bir dem alalım baharın ve bırak kışlar beyaz severlerin olsun. 

1 yorum:

maviye iz süren dedi ki...

birikmeyi ve daha çok kök salmayı imleyen bir sesleniş.. ne güzel..

yetmiş üç numarada yedi yüz otuz. gün

Begonvil mevsiminde kesilir mesela Bir sokağın ortasında bir akşam uyanıp Artık saçlar dökülmez ve beyazlamaz Ağızdan dört kez çık...