Kandinsky

Kandinsky resimleri gibi hayatımız, simetrik olduğu kadar eğrilerin bir düzen tutturduğu; çizgilerin bir yerde kesiştiği ve bu demek oluyor ki başka bir yer-ler-inden de ayrıştığı, asla mükemmel olamayacak, hesapların aleni yapıldığı ama günahların gizlice not edildiği,barış kadar kine de yer veren bir garip tablo.Mükemmelin keskin uçları asla yan yana gelemiyor,biliyoruz.Her gün biraz daha denediğimiz "yeni"ler ile de bir yere varamayacağımız kesin. Bir distopya yazalım hadi, yıkalım uçları ve mevcut tüm renkleri.





Ben kopyasını dahi yapamazken, yaşıyorum demem ne kadar mümkün, BEN demem ne kadar benlik barındırır içinde ? Nasıl bir kafa idi seninkisi be bayım, olmayacak duaya amin dedirtmek olmuş... İyi olmuş.... Bu arada, Freud'u dövmüş Lacan, en çok çocukluğuna ve rüyalarına vurmuş dedi gazeteler....

1 yorum:

maviye iz süren dedi ki...

bir düzende ama binbir düzensizlik kafasında garip bir gidişatımız var.

yetmiş üç numarada yedi yüz otuz. gün

Begonvil mevsiminde kesilir mesela Bir sokağın ortasında bir akşam uyanıp Artık saçlar dökülmez ve beyazlamaz Ağızdan dört kez çık...