" Trenler de Gecikir "



insan sessizlikte ve asansörlerde yaşlanmıyorbizim için cennetten yer ayırtacak diye uğurluyorsun ölüleriinsan haksızlığı ve atların titreyişini sevmiyorçünkü tatlı tatlı yaşlanmanın da keyfi yokkimsenin kimseye aşkıortadoğu’da planları altüst etmiyor
mermisini evde unutmuş avcının şaşkınlığınamlunun ucundaki kuşun hakikatine kaderüzülme sen en güzel yarının bir öncesisinsen en kötü günün ta kendisisinen güzel gün gelmedenasla şiir sevmemelisin
sen şiir seversen uçaklar hakikate düşersen hepimizin yağmuru olsan seni sevmezdikkimsenin yağmuru kimsenin sevgisine göre değil zaten
annen çaya tek şeker atardıçayın bile çığlığını öpsün diyeyüzü yere bakan dağları gösterirdi sanaincinmiş iki çirkin haydut olurdukmisafire çam kokulu ve süslü yorganlar çıkartantaşra kadınlarını anlatmak istemek, şiirdir
sus ve en kırgın ismini sakla herkeslerdendaha büyümeye niyetlenmemişsintali yolları kullanıyorsun, iyisana suyu hıfzetmekbana apansız, bana gücenik belalar kaldı
yer yatağındaki tarağı erkeğin akrep sanılırsen ki kayıp kafiyeyi aramahasan’la hüseyin’e devam etvefadır adı bununtrenler gecikirse, görüşürüz



Mustafa Akar



Not: Ben de bir trenden idim ve gecikmiştim çoğu kez; "buysa çok fazla" ! Bilirsiniz  son yıllarda her şey dakik, özellikle trenler ! Zamanlamaların da manası olmalı gitmek ve gelmek gibi ; şimdi totem yapıp bir tütün yakmalı hem öyle şairin dediği gibi "sabaha kadar yandı durdu" cinsinden değil, sırf zamanında gelsin diye trenler. Tütününüz bol olsun, ateşiniz sağlam. Tren geldi ve ak'dan kara'ya  yol olmakta, mizansen güzel;  hadi o zaman,atlayın ! 






Bilin

ÖĞRETMENLER şiirinin sonunda Parra birden Kafka oluverir, dönüşüverir yaşlı bir böceğe... Bilinsin...